Po wakacyjnej przerwie wraca cykl ” W starym kinie…” z muzyką na żywo graną przez Orkiestrę Ludwika Sarskiego.
Bezpłatne bilety na seanse można odebrać w kasie muzeum lub zarezerwować je (w zależności od dostępności), dzwoniąc pod numer telefonu 510 139 061.
Jedna osoba może maksymalnie odebrać/zarezerwować 2 bilety (grupy zorganizowane mogą otrzymać więcej wejściówek) – ich odbiór powinien nastąpić najpóźniej godzinę przed wydarzeniem. Bilety wydajemy na najbliższy seans.
O kontakt w sprawie rezerwacji prosimy od wtorku do soboty w godz. 10.00 – 18.00 bądź w niedzielę w godz. 10.00 – 16.00, pamiętając o tym, że placówka w okresie świątecznym jest nieczynna.
28 września, godz. 18.00 – „Starsza Pani znika” Alfreda Hitchcocka (1938)
Kiedy starsza pani Froy znika bez śladu z pociągu jadącego z południa Europy do Londynu, towarzyszka podróży Iris Henderson próbuje ją odnaleźć…
czas trwania: 96 minut
– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –
19 października, godz. 18.00 – „Gabinet doktora Caligari” Roberta Wienea
W niewielkim niemieckim mieście dochodzi do serii zagadkowych morderstw. Przyjaciel jednej z ofiar odkrywa, że za wszystkim może stać wędrowny hipnotyzer.
czas trwania: 91 minut
– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –
30 listopada, godz. 18.00 – „Nosferatu” Friedricha Wilhelma Murnaua
Młody agent nieruchomości wyrusza w podróż, aby podpisać umowę o zakupie posiadłości. Nieświadomie udaje się do zamku wampira Nosferatu.
czas trwania: 94 minuty
– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –
28 grudnia, godz. 18.00 – Polskie powojenne kino nieme Łódzkiej Szkoły Filmowej
- „Byłem w Warszawie” (1957), reż. Michał Jerszow
Film to opowieść o wojennej i powojennej historii Warszawy, dla której przyczynkiem staje się spacer pewnej pary po ulicach stolicy. Kobieta i mężczyzna oglądają zabytki, zaglądają do klubu. W etiudzie wykorzystano fragmenty filmów dokumentalnych (m.in. dokumentów Natalii Brzozowskiej i twórców „czarnej serii”) i materiały archiwalne obrazujące bombardowania, okupację, powstanie warszawskie i czas odbudowy. Ich część dotyczy również Października 1956 roku i wystąpień Władysława Gomułki. W finale powracają inscenizowane ujęcia spacerujących bohaterów. - „Rondo” (1958), reż. Janusz Majewski
Surrealistyczna groteska, ujęta w wyszukaną plastyczną formę, pełna zaskakujących oryginalnością skojarzeń. Mimo licznych gagów i komicznych sytuacji przekazuje niewesołe treści: człowiek jest samotny, nie potrafi nawiązać kontaktu z otoczeniem, jest skazany na cierpienie, od którego nikt nie może go uwolnić i przed którym wreszcie kapituluje - „Wypadek z łezką” (1958), reż. Wojciech Solarz
Dyonizy jest zakochany w Ewie, która bez skrupułów zdradza go z kochankiem. Porzucony Dyonizy z rozpaczy rzuca się z Pałacu Kultury. Nie ginie jednak lecz wylewa ocean łez. - „Out-aut” (1972), reż. Mariko Koyama
Zamkniętemu w celi choremu mężczyźnie śnią się koszmary, fragmenty wspomnień. Przed śmiercią świadomość podsuwa mu kluczowe chwile życia. - „Ćwiczenie” (1959), reż. Wasyl Mirczew
Pijany mężczyzna próbuje dostać się do kościoła. Na jego drodze staje ksiądz.
